و عبور باید کرد...

بایگانی

کِچی*

پنجشنبه, ۹ آبان ۱۳۹۲، ۰۸:۲۰ ب.ظ

بعضی وقت ها احساس پوچی شدیدی می کنم...

مثلا وقتی که ساعت پنج و سی بیدار می شم و نماز می خونم و وسایل و بار و بندیلم رو آماده می کنم و ساعت هفت صبحونه می خورم و ساعت هفت و بیست دقیقه با عجله از خونه می زنم بیرون تا به اتوبوس ساعت هفت و سی برسم و خدا خدا می کنم تا ترافیک انقدر شدید نباشه تا متروی ساعت هشت و بیست و پنج رو از دست ندم و بتونم به سرویس ساعت هشت و پنجاه دانشگاه برسم تا راس ساعت نه که کلاسم شروع می شه سر کلاس باشم ! با خودم مدام می گم که چی؟

دلم می خواد مفید باشم برای اطرافیانم، برای دیگران، برای اجتماعم...وقتی به لحظات گذشته ی زندگیم، به عمر بیست و چهار ساله ی خودم نگاه می کنم می بینم هیچ کاری تا به حال انجام ندادم که مفید برای بقیه بوده باشه...تغییری در وضعیت بقیه ایجاد کرده باشه...کار حسنه و نیکی برای خودم بوده باشه...

نه در انجمنی، محفلی، خیریه ای، جای خاصی، عضو بوده ام تا فعالیتی کرده باشم و به یک دردی خورده باشه و نه روابط عمومی بالایی داشته ام تا لا اقل صحبت ام، هم دردی ام،هم فکری ام به درد بخور بوده باشه...

شدیدن احساس پوچی می کنم و نمی دونم چی کار باید بکنم تا از این احساس دربیام و مفید واقع بشم.همین.


*.کِچی در زبان آذری یعنی بـــُز !

۹۲/۰۸/۰۹
مانا

نظرات  (۴)

۱۰ آبان ۹۲ ، ۰۰:۲۸ پلڪــــ شیشـہ اے
آموزش
آموزش میتونه کمک کنه
یک سری رو پیدا کن که آموخته هات رو بهشون آموزش بدی!
باعث میشه این احساسِ از بین بره
شرمنده الانه خوابم بعدا میام درست صحبت میکنیم
۱۱ آبان ۹۲ ، ۲۰:۴۹ خارج ازچارچوب
پاراگراف اول,زندگی روزمره و ماشینی ما رو نشون میده.طبیعیه وقتی شش ماه نُه ماه مثل ماشین سر ساعت روشن شویم و سرساعت حرکت کنیم و سرساعت خاموش شویم روزمرگی و تکرار میاد سراغمون.داریم روی ریل حرکت میکنیما ولی چون مسیر طولانیه و هی نمیرسیم تو دلمون میگیم حالا که چی؟
فکرکنم اگر برنامه ریزی کوتاه و بلند مدت داشته باشیم و تک تک اهدافمون مشخص باشه توی مسیر رشد خودمون رو حس میکنیم و ازش لذت میبریم.ده سال دیگه هم نوبت میرسه به برداشت بهره برداری از هرمحصولی که جمع کردیم.انشاالله
۱۱ آبان ۹۲ ، ۲۰:۵۲ قلمداد ظهور
هرچی میخواید گناه کنید...! تو این دنیا گناه آزاده...^
۱۲ آبان ۹۲ ، ۲۲:۵۷ مـَـ ه جَـبـیـטּ
وااا

خواهر ... نگو..

حتمن کِ نباید بِ چشم دیده بشه ..
حتمن یه کاری کردی .. خوب فک کن ..
برا پدر و مادرت .. شده سکوت کنی ؟!
یا خیلی چیزای دیگه ..
حتمن کِ نباید برق کشف کنی :دی .. یا مثلن کتاب بنویسی .. یا .. یا .. یا ..

خیلی از کارهای کوچیک هم میشه بزرگ ترین خدمت :)